Buluşmalarımızın her anında,
pek fazla değil
Sanki hiç yaşanmamışçasına
kutladık.
Bu kocaman dünyada yalnızdık.
Bir kuştan daha hafif
ve daha yürekli.
Merdivenlerden aşağıda,
aptal hayalet gibi.
Beni kendi yoluna götürmek
için geldin, yağmurda demlenmiş
leylakların arasından,
Kendi hükümdarlığına,
Cam dünyana bakıyorsun.

1.
Görüyordum senin damlarda koştuğunu
Görüyordum senin savaştığını yelle
Dudaklarında kanıyordu soğuk
Ve kendini kırar gördüm ve kıvanır ölümle
Ey daha güzel
Yıldırımdan, leke bırakırken o ak camlarına kanının.

Milyonlar çalışırsa yaşamadan
Analar bebelere yalnız süt suyu verirse-
Bu düzendir
Emekçiler seslenirse: Bırakın bizi aydınlığa!
Emeği çalan çıkar kadıya!
Bu düzensizliktir.
Veremliler koşarsa torna tezgahına,
On üç kişi pinerse bir odada
bu düzendir.
Ama biri koparırsa haykırıp zincirini,
Yaşlılığını güvence altına almak istediği
Bu düzensizliktir.

Gündoğumuna bir saat kala saçlarına düşen mavi gibidir
mahmurluğun güneşleri;

bir kuşun mezarının üstünde, otların hızıyla
biterler.

Onları da baştan çıkarır, zevkin teknelerinde
oynadığımız rüya oyunları.