Irak’a başarılı bir hava operasyonu yaptık. Son model uçaklarımız nokta atışıyla terörist yuvalarını dağıttı. Üstelik kış günü ve gece vakti. İki şey söylenebilir:

1) “Terör sorunu K. Irak’ı vurmadan bitmez” dediğimize göre bu iş herhalde artık bitmektedir;

2) Uluslararası bir tepki gelmemiştir.

Galiba, 1938 yılındayız. Çünkü bunlar o yıl da gerçekleşmişti.

1950’de babam bir Beyaz Rus’tan Alsancak’ta iki katlı bir Rum evi aldı. Göztepe’deki kira evimizden oraya geçişi anımsamıyorum; fazla küçüktüm. Ama çok iyi anımsıyorum ki eve yerleşir yerleşmez büyük bir sıkıntıya battım: İki ayakyolu da alafrangaydı. Oturamıyordum. Pis olduğundan değil, üstüme veya ahşap oturak yerine bulaştıracağım korkusundan. Epey bir süre üstüne tünedim. Zor alıştım.

Onun için, tüneyenleri anlıyorum. Tabii, kapağını kaldırarak.

Finlandiya üzerine yazılmış ünlü kitabın adı bu değil, tabii. Doğrusu: “Beyaz Zambaklar Ülkesinde”. Bizde özellikle Harbiye öğrencilerinin amentülerinden biri olarak bilinir. Finlandiya’nın nasıl kalkındığını yabancı (Grigoriy Petrov) gözünden ve kaleminden anlatır.