Geçen mayısta Hüsnü Mahalli'nin "Büyük Ortadoğu Projesi" konferansını izlemiştim.
ABD'nin 70'lerde komünizme karşı radikal İslamı kullandığını, bugünse taktik değiştirip ılımlı İslama yöneldiğini anlatmış ve şöyle demişti:
"Şimdi muhaliflerine davetiye çıkarıyor, 'İktidar mı istiyorsun, al sana iktidar... Bırak cihadı, ben de seni destekleyeyim' diyor."

O konuşmada, yakında Hamas, Cihad, Hizbullah, Müslüman Kardeşler'e iktidar kapılarının açılacağını söylemişti Mahalli...
Haziranda Hizbullah, Lübnan'daki seçimden zaferle çıktı.

Kasımda Mısır'daki seçime Müslüman Kardeşler damga vurdu.
Ve nihayet ocakta Filistin'de Hamas iktidar oldu.
Hamas'lı Meşal'i uçakla Şam'dan Ankara'ya getirmek de Mahalli'ye kısmet oldu.

2 gündür Mümtaz Sevinç'in öldürülüşünü düşünüyorum:
Bir kadın, az önce birlikte rakı içtiği adamı nasıl uykusunda sırtından hançerleyebilir?
7 yıldır birlikte yaşadığı adamın kendisinden ayrılmak istemesi ya da kendisini aldattığını söylemesi cinayeti izaha yeter mi?
Hınç mı, yoksa çaresizlik midir bu?
"Öldüresiye sevmek" mi?
Başkasına yâr etmektense Azrail'e teslim etmek mi?

Ben çocukken anneannemin evi Ankara'da İsmet Paşa Mahallesi'ndeydi.
Kalenin eteklerinde Altındağ gecekondularıyla kucaklaşan bu mahallenin az ötesi Bentderesi'ydi.

Dolmuşların son durağındaki meydanda, yüksek duvarların ardında ne olduğunu bilir, yaş durumundan giremediğimiz bu yasak şehri delice merak ederdik.
Kevgirli Sokak, az yukarısındaki Anadolu Medeniyetleri Müzesi'nin, Hacıbayram Türbesi'nin, Ankara Kalesi'nin dibini oyan bir günah sitesiydi.
Ve kalenin kenarına oturan biri, o sokaktaki 40'a yakın evin, müzeden de, türbeden de, kaleden de çok müşterisi olduğunu görebilirdi.