1 Mart Çarşamba akşamı yurtdışına gitmek üzere kalabalık bir grupla Atatürk Havalimanı'ndaydık.
Son kontrolden geçerken bir özel güvenlik görevlisi yanıma yaklaştı ve endişeyle şöyle dedi:
"Poliste arkadaşlarımız var. Mayıs ayında önemli siyasi cinayetler beklendiğini söylüyorlar."
Kulağımızda bu "kanlı ihtimal"le yola çıktık.

Aslında herkes, cumhurbaşkanlığı seçimi yaklaştıkça gerilimin tırmandırılacağını tahmin ediyordu.
Köşk, "son kale"ydi.

Ve son kalenin ele geçirilmesi ya da düşürülmemesi için her tür entrika beklenebilirdi.
Şimdi ise, beklenen "siyasi cinayet"in ardından bunun "kaleyi ele geçirmek isteyenler"in saldırısı mı, "kale"yi koruyanların provokasyonu mu olduğu konusunda top gidip geliyor.
Bu yüzden de, at izinin it izine karıştığı bu dönemde (özeleştiri yaparak söyleyeyim) herkesin dikkatli olması gerekiyor.

Din motifli çatışmalar... Demokrasiye yönelik komplolar...
"Derin" kökleri olan kanlı provokasyonlar...
20. yüzyılı bunlarla tükettik.

Ve acıyla görüyoruz ki, aynı tezgâh, kanlı bir miras gibi 21. yüzyıla aktarılıyor.
1966'da Genelkurmay Başkanı'nı eleştirdi diye gazeteci İlhami Soysal'ı döven Özel Harpçi yarbayın misyonunu 2006'da oğlu üstleniyor.Ve bizler, medeni eleştiriyi kör şiddetle yanıtlayan çetelerin ikinci kuşağını devralıyoruz.