Bir haftada ortaya çıkanlardan anlaşılan şu:
Hrant Dink'in katledilişinde devletin ihmali filan değil, (eğer teşviki değilse) düpedüz göz yumması var.
Cinayetin azmettiricisinin daha önceki bombalama davasında suçu sabitken serbest bırakılıp suikast hazırlığına girişmesi...
Çeteye sokulan ihbarcının "Dink'i vuracaklar" diye defalarca bildirmesine rağmen bunun dikkate alınmaması... çetenin poliste adamı olduğu kuşkusunu uyandırıyor. Ve saldırganlar üzerinde "derin koruma" olduğunu kanıtlıyor.

Pazar günü Malatya'da oynanan Malatyaspor-Elazığspor maçı...
Tribündeki Elazığsporlu taraftarlar "Ermeni Malatya" sloganı atıyor. Çünkü Hrant Dink Malatyalı...
Ardından bir pankart açılıyor:
"Ne Ermeniyiz, ne Malatyalıyız. Biz Elazığlıyız. Türkiye sevdalısıyız."
Bunun üzerine Malatyasporlular "PKK dışarı" diye bağırıyor.
Küfürleşme, arbedeye dönüşüyor.
Sonuç:
3'ü polis 10 yaralı...

Başbakan "derin devlet" gerçeğini kabul etti: "Bunu minimize etmek, mümkünse yok etmek gerek" dedi.
Bu, önemli bir gelişme...
"Derin devlet"le 70'lerde tanışan Ecevit'in, bu tanışıklığın bedelini canıyla ödemekten zor kurtulduğunu anımsayınca ürperiyor insan...
Şimdi Erdoğan da "Artık bardağı taşırdınız" demeye getiriyor.

Rakel'in cenazede okuduğu mektup, Hrant'ın Sevgililer Günü mektubuna yanıttı
Geç kalan aşk mektubu

Hrant "Ey sevgilim" diye seslenmişti kendisine... O, "Ah sevgilim" diye cevap verdi. "Gözlerim yorulanda..." diye vasiyet etmişti Hrant... "Gözleri daha yorulmadan kanat açtırdılar göksel cennete..." dedi Rakel... "Bedelin pahalıydı" diye yazmıştı Hrant... "Bana da ağır oldu bedeli sevgilim" diye yanıtladı Rakel...

Trabzon Emniyet Müdürü Reşat Altay merkeze alındı dün...
Malumunuz, Altay, sürekli linç, suikast, cinayet haberleriyle gündeme gelen Trabzon'daki güvenlik zaafını izah ederken, suçu reform yasalarına atmış, "Avrupa Birliği uyum kanunları istihbaratı zayıflattı" demişti.

Demokratikleşme hevesi Emniyet'te zaaf yaratmasa, polisin elinde yetki olsa, hiç bunlar başa gelir miydi?
Dilerim Altay, Trabzon'daki ağır mesai günlerinden sonra Ankara'da boş vakit bulur; anılarını yazar.
Biz de Türkiye'nin son 30 yılının hikâyesini onun kaleminden okuruz; okudukça sürekli baş sayfaya dönen kanlı bir tarih kitabı gibi...