İnsanların zaafını kullanarak onları farkında olmadıkları bir hedefe yöneltmek kolaydır. İnsanlarda kin ve nefret duyguları uyandırmak da zor olmasa gerek. Onların adalet hissiyle her zaman oynanabilir.

Ben her zaman kendimi bir terkedilmiş kent sürgünü gibi duyumsamadım mı? Otomobil bu terkedilmiş kentin güneş yanığı sokaklarından egzoz dumanları salarak geçip gitmedi mi?

Benim çocukluğum doğduğum kent Kahramanmaraş'ta geçti. İkinci Dünya Savaşı yıllarının o büyülü, insanı karmakarışık duygulara salan etkisini her gün üzerimizde taşıyorduk. Radyolardan uçak haberleri verilirdi.

Tuhaf günlerden geçiyoruz. Gerilim yaşıyoruz. Sinirleri sınayan bir süreci soluyoruz.

Her ân bir belanın içine düşeceğiz sanıyoruz.

Ya ben yoksam sorusu, ya Roma yoksa vehminden daha zalimce değil midir?..