Şu anda hepiniz maçı konuşuyorsunuz, bizim yazıyı kimse iplemez, biliyorum. Neyse... Ne demiş adam fıkrada? "Ben insanlığımı yapayım da..." demiş.

Bir TÜSİAD toplantısı yapıldı, Kemal Derviş geldi konuştu, bunun üzerine gene komplo teorileri üretildi, gene Türkiye'yi karıştırmaya gelmiş, Amerika göndermiş, falan... Fakat ne maçtı değil mi ağabey?)

Toplantıda, büyük sermayenin de artık yeni bir anayasa istediği ortaya çıktı!

Lafta kalmaya mahkûm bile olsa, güzel bir temennidir.

Elbette her türlü zevzeklik edilmiştir, "çeki bozdurduk", "çek karşılıksız çıktı", "çeki çekiverdik düştü" gibilerden, daha bir süre de edilecektir.

Hakkımızdır, ederiz! Hırvatistan'ı yenersek "kravatı bağladık" başlığı hazır.

Fakat Çekoslovakya olduğu sürece lafı kolaydı da, Slovakya ayrılınca Çek Cumhuriyeti sorun oldu.

Bu devletin adı, tamam da, ülkenin adı nedir?

"Çekistan" diyorum, tuhaf tuhaf bakıyorlar.

Bunlarla görülecek küçük bir hesabımız vardı, galiba hallettik.

İşte adam kendi ağzıyla söylüyor: "Türk askeri 1974'te müdahaleyi yaptıktan sonra bir anlaşma yaparak geri çekilseydi, Kıbrıs sorunu çözülmüş olurdu!" ...

Adam dediğim, KKTC Cumhurbaşkanı... Mehmet Ali Talat yani...

Oraya "sömürgemiz" gözüyle bakıyoruz ya, ben de laubali olma hakkını gördüm kendimde. "Ekselansları" falan ayağı koşmadım.

Yani, Lefkoşa valisi gibi bir şey ha!

Fakat gördünüz, bunlar bizi istemiyorlar.

İspanyol ordusu, 1936 yılının temmuz ayında, seçimle gelmiş meclisine ve yasal hükümetine karşı ayaklandı...
Amacı bir darbeyle işi çarçabuk bitirmekti, ancak ummadığı bir direnişle karşılaştı. Örneğin Sevilla ve Granada'yı hemen ele geçirdi ama Madrid ve Barcelona'da yenildi.
Böylece maç ortada kaldı ve üç yıla yakın sürecek bir iç savaş başladı.

Bu bir savaştır, adı konulmamış bir "soğuk iç savaş" ... Gerçi kimi zaman az miktarda kan da dökülmektedir ya...

Bu, halkla bürokrasi arasında bir savaştır.

Bu bir sınıf savaşıdır.

Anayasa, hak, hukuk, guguk, laiklik, cumhuriyet, demokrasi falan filan, bu savaşın kılıfıdır, süsüdür.