Cumhuriyetin ilk on beş yılında, on altı Kürt isyanı çıkmış. Neden acaba?

Biz bunlardan Şeyh Sait isyanını, bir de Dersim’i biliriz de ötekileri bilmeyiz (hani “Türk Amelia Earhart’ı” Sabiha Gökçen köylere bomba atmış falan.) Neden acaba?

Bu konuda bizzat Genelkurmay’ın kendisinin yayınladığı bir kitap var, ara ki bulasın, toplatılmış, ulaşılamıyor, neden acaba?

Araplar, bilirsiniz, sade kahveye “sade”, şekerli kahveye “maassükr”, fakat orta kahveye de “mazbut” derler.

Aslında bunun fıkrası da vardır da, anlatanı oyarlar.

Çünkü bizi fazla adam yerine koyan yok ve herkes ya genç subayların ya genç sivillerin rahatsızlığını kolluyor!

Geçenlerde, yıldönümü müydü neydi, “ilk Türk operası” kutlandı.

Evet, operanın adı “Özsoy”, yetmiş üçüncü yıldönümüymüş, genellikle yuvarlak sayılı yıldönümlerini severler, yetmiş, seksen falan, durduk yerde gözlerine ne görünmüş de kutlamışlar, bilemem.

Ertuğrul Özkök çok zeki adamdır, geçen gün “müteveffa” Nokta Dergisi’nin yayınlamış olduğu şu ünlü “ordu karşıtı ve ordu yanlısı gazeteciler” listesini yeniden ele aldı, hiç gerek yok ama yalazladı. Isıttı, ortaya sürdü.

Kendisi bu listede ordu yanlısı olarak geçiyor, ne olur ne olmaz, kendini sağlama aldı. Gerekli yerlere hatırlattı. Hani 22 Temmuz’dan sonra her şey olabilirmiş ya...

Bu listede bendeniz de ordu karşıtı olarak geçiyorum.

Eh, darbe marbe olursa kabak gibi oyulacağız demektir!