Anayasanın ne kadar sakat, ne kadar kötü yazılmış (öptüm seni Orhan Aldıkaçtı), bazı konularda ne kadar “muğlak” olduğu yeniden anlaşılınca, üstelik bu anayasanın “yalnız Turgut Özal değil” bizzat onu korumak ve kollamakla yükümlü olanlar tarafından da çatır çatır çiğnenebileceği görülünce, yeni bir anayasa yapmak özlemi de başgösterdi... Doğaldır.

Yılmaz Özdil Antalya’ya gitmiş, turistlere bakmış bakmış, beni yarım saat kadar güldüren, o gün önüme çıkan her tanıdığıma anlattığım müthiş şakasını patlatmış: “Antalya’da Vladimir Putin kesin kazanır, Angela Merkel de dört milletvekili çıkarır, Türkler baraj altı...”

Dallama sazanın biri de pat diye lafın üstüne atlamış tabii: “Sen ne biçim gazetecisin be, yabancıların burada oy verme hakları var mı?”

Yılmaz diyor ki, zekâ düzeyi böyleyse, günün birinde burada Putin gerçekten kazanır vallahi!

Bir lumpen türküsü vardı, “Seni Yakacaklar”, başlık o makamda okunacak... Filmi de vardı, Ferdi Tayfur mu oynuyordu yoksa Küçük Emrah mı, burada “esas çocuk” Deniz Baykal.

Bizim evde hor görülürdü, “hacıağaların sanatçısı” denirdi, “mütegallibe türkücüsü”... Bütün “İsmetçiler” ona çok kötü gözle bakarlardı...

Çünkü Safiye Ayla ve Münir Nurettin Selçuk ne kadar CHP ile özdeşse, Müzeyyen Senar ve Zeki Müren de o kadar DP ile özdeş kılınmışlardı, en başta da “anaları” Zehra Bilir.

Meğer Tülay Hanım’ın da içine sinmemiş şu 367 safsatası... Önce görevsizlik kararı önermiş.

Sonra gözüne ne görünmüş de 367 çıkmış peki? Gözüne neyin ya da kimin göründüğünü Türkiye’de bilmeyen yok.

Nisan ayının son günleri, pek göze batan günlerdi...

O günlerde bir de uzlaşma safsatası çıkarılmıştı... “Cumhurbaşkanını ya bürokrasi seçer, ya onu temsil eden parti, ya da onun en azından onayı aranır” diyemedikleri için, cumhurbaşkanı uzlaşmayla seçilir diye bir dümen buldular.

Acaba Atatürk hangi uzlaşmayla üstüste cumhurbaşkanı seçilmişti? Dincilerle “antant” mı kalmışlardı, saltanatçılara, örneğin Rauf Bey’e mi sormuşlardı, sosyalistlerden ya da liberallerden en azından uyum mu beklemişlerdi?

Acaba İnönü üstüste cumhurbaşkanı seçilirken birilerine mi danışılmıştı?