Başlığa bakıp da “erotik” bir yazı yazacağımı sanmayınız, altı oktan sözedeceğim.

Altı ok, altı ilkeyi simgeliyordu... Bunların “cumhuriyetin temel ilkeleri” olduğu söyleniyordu, aynı zamanda “kendini devletle özdeş sayan” Cumhuriyet Halk Partisi’nin de temel ilkeleriydi, bayrağına da girmişti... Nelerdi bunlar?

O zamanlar “umde” denirdi, ilke demek. Hitler’in kuracağını söylediği “bin yıllık yeni düzene” de “yeni nizam” denirdi o sıralar.

Bu umdeler, 1935 yılında Cumhuriyet Halk Partisi’nin tüzüğüne eklendi, 1937 yılında da Anayasa’ya... Partinin bayrağında da oklarla simgelendi. Gidin bakın, Deniz Baykal’ın arkasında duruyor.

Yahu, dokuz ay önce Erke Dönergeci diye bir şey vardı... Ne çabuk unutuldu? Karabatak gibi bir çıktı, bir kayboldu, ara ki bulasın.

Müthiş bir Türk buluşu, fakat ne olduğunu bilen yok. “Yüzyılın buluşu” dediler, yüzyılın bundan haberi yok.

Zülfü Livaneli dostumuz “türkücülükteki başarısı ve de Zafer Mutlu’yla arkadaşlıktaki başarısı” sayesinde köşe yazarı olmuştur. Daha sonra roman yazarlığı, belediye reisliği, milletvekilliği, parti genel başkanlığı, kerameti kendinden menkul kültür elçiliği gibi alanlarda da şansını denemiştir. Bir koltukta taşınan bunca karpuzun da düşmesi ve çatlaması kaçınılmazdır.

Üç ay sonra bir sandık daha çıkacak karşımıza... Halka, “cumhurbaşkanını sen kendin seçmek ister misin” diye sorulacak.

Kart tilkilerin önerileri doğrultusunda bir CHP-MHP koalisyonu kurulsaydı, arslanlar arslanı Deniz Baykal başbakan olsaydı sorulmayacaktı, kıvırma yolu bulunacaktı, ama şimdi sorulacak.

Sandıktan ne çıkacağını görmek için bu sefer Tarhan Erdem’e gerek yok. Bazı kerizlerin bu sefer takım elbisesine, kravatına, öğle yemeğine, akşam yemeğine, rakısına, şarabına iddiaya girip çoluklarının çocuklarının iki aylık nafakasını piç etmelerine de hiç gerek yok.