Daha “ekonomik” kelimesiyle “ökümenik” kelimesini birbirinden farklı söyleyemeyen insanların ülkesinde, ortalığı kasıp kavuran Patrikhane tartışmasını keyifle izlemekteyim...

Başbakan Karamanlis geldi gitti, kafamı başka nedenlerle epey karıştıran Bayan Dora da umutlu konuştu: Ankara hükümeti Fener Patrikhanesi’nin “ökümenik” sıfatını tanımaya niyetli, Heybeliada Ruhban Okulu da açılacak gibi!

Anıtkabir ziyareti de böyledir, şeytan taşlama da, mason locası töreni de, merasim kıtası denetimi de... Huu çekmek de, bölükiçtimaı da... Katoliklerin pazar ayini de, satanistlerin kedi kesmeleri de...

Kafaları bir hayli karışık... Bunların sağ kokanına “milliyetçi”, sol ayağına yatanına “ulusalcı” deniyor, sanki farklı şeylermiş gibi.

“Türk büyüğü” olduğu için herkese birden sahip çıkmaya çalışıyorlar: Gözlerinde Alp Er Tunga ile Alparslan Türkeş’in, Fatih Mehmet ile Mehmet Reşat’ın, Enver Paşa ile Mustafa Kemal Paşa’nın bir farkı yok. Akılları mı ermiyor, bilmiyorlar mı, öğretilmemiş mi, çaresiz mi kalmışlar, onu da ben bilmiyorum.

Ecevit’in gizli arşivi açıklanmış... Daha doğrusu, Rahşan Hanım, değerli meslekdaşlarımız Can Dündar ile Rıdvan Akar’a bir “kıyak” yapmış, onlara vermiş, onlar da kitaplaştırmışlar. Elbette “promosyon” niyetine önce kendi gazetelerinde yayınlıyorlar bazı bölümleri.

Ecevit’in özenle sakladığı belgeler arasında, 1961 yılında Milli Birlik Komitesi’nin hazırladığı, daha doğrusu kurmuş olduğu bir “Doğu Grubu’na” hazırlattığı (bu size birşeyler hatırlatıyor mu?) bir rapor var: Kürt sorununa çözüm!

Necdet Sander’i, hele genç yaşında ölüp giden oğlu Fikret’i şimdilerde kim hatırlar?

Çocuktum, İstiklal Caddesi’nin ünlü Kitap Sarayı’na gidip gelirdim ama onun işlettiğini bilemezdim tabii, sonra tam bizim okulun, Galatasaray’ın karşısında küçük bir yer açtı: Sander Kitabevi. Hemen yanında, iç çamaşırı satan Viyana Modası... Kadın donu ve kitap, o zamanın biz yeniyetme aydın adayları için müthiş bir çekim alanı!