İspanyol ordusu, 1936 yılının temmuz ayında, seçimle gelmiş meclisine ve yasal hükümetine karşı ayaklandı...
Amacı bir darbeyle işi çarçabuk bitirmekti, ancak ummadığı bir direnişle karşılaştı. Örneğin Sevilla ve Granada'yı hemen ele geçirdi ama Madrid ve Barcelona'da yenildi.
Böylece maç ortada kaldı ve üç yıla yakın sürecek bir iç savaş başladı.

Bu bir savaştır, adı konulmamış bir "soğuk iç savaş" ... Gerçi kimi zaman az miktarda kan da dökülmektedir ya...

Bu, halkla bürokrasi arasında bir savaştır.

Bu bir sınıf savaşıdır.

Anayasa, hak, hukuk, guguk, laiklik, cumhuriyet, demokrasi falan filan, bu savaşın kılıfıdır, süsüdür.

Ülkemizde Rusya'yla, Hindistan'la ve Çin'le "ittifak" yapmak isteyenler var.

Bu devletlerden biri totaliter, biri otoriter, biri de demokratik ama, aynı potada nasıl kaynaşacaklar, bilen yok.

Bizim ne halt olduğumuz belli olmadığından, bizce bir sakınca görünmüyor!

Bu ülkelerde bizimle müttefik olmak isteyen kimse var mı, onu da bilen yok. (Bir tek Putin buna benzer temenniler dile getirdi ama çok açık da konuşmadı.)

Adı üstünde işte, dinleme olayı "Ankara'yı karıştırdı" ...

İstanbul'da durum sakin. İzmir'de bir hareketlenme gözlenmiyor, Elazığ açık ve az bulutlu, Edirne sessiz, Diyarbakır zaten kendi derdinde.

Böyle olaylar ille Ankara'yı karıştırırlar.

Çünkü orası ayrı bir gezegen, Türkiye'nin diğer illeri başka bir galaksidir.

Güneri Cıvaoğlu ağabeyimiz, artık eski havası kalmamış olsa da, izlediğimiz bir büyüğümüz...

Emekli memurlara seslenen bir gazetemizde, geçer akça budur diye genellikle "human interest" takılıyor ama ara sıra politika da yapıyor.

Dün, Recep Tayyip Erdoğan'ı kurtaran "hayat öpücüklerini" yazmış.

Bunlardan birini Zülfü Livaneli kondurmuş, öyle diyor... ("Sevgili" sıfatını hiç unutmadan... "Kendisi 'yakiiinimdir'" demek... Saçı sakalı ağarmış adamların birbirlerine "sevgili" diye seslenmeleri de oldum olası tuhafıma gitmiştir.)