En kuvvetli üç müttefik birbirlerine girdiler.

MHP, CHP, ordu, karşılıklı çok sert “muhtıralar” yayınlayarak birbirlerini hırpalıyorlar.

Benim kanaatim, bu savaştan MHP kazançlı çıkar, CHP ile ordu kaybeder.

Geçen yıl 27 Nisan’da ordu kendi gücünün abartarak yapmaması gerek bir şey yaptı.

Kalktı hiç üstüne vazife olmadığı halde hükümete “muhtıra” verdi.

Tayip Erdoğan, o muhtıraya karşı dik durdu.

Mehmet Barlas’ın bir esprisini hiç unutmadım.

Bir gazete yeni bir binaya taşınacağını haber vermişti.

O binaya taşınmadılar.

Barlas o zaman, “kendileri hakkında bile doğru haber veremiyorlar,” demişti.

Bizim medya yalan söylemeyi seviyor gerçekten.

İklim değişiklikleri sonucu doğadaki av hayvanları azaldığında aç kalan insanlar, bütün geleceği değiştirecek bir şeyi keşfetmek zorunda kaldılar.

Toprağı ve tarımı.

“Toprak” , insanoğlunun içindeki bütün kötülükleri sanki tek başına harekete geçirdi.

Mülkiyetçilik, bencillik, açgözlülük.

“Benim olsun, daha fazla olsun” deliliği insanın içinde ayakladı.

Doğu toplumlarıyla Batı toplumları arasındaki farklılıkları belirtirken Bernard Lewis çarpıcı bir tanımlama getirmişti.

“Doğulular adalet ister, Batılılar özgürlük.”

Topraktan, köylülükten kopmakta, üreterek bireyselleşmekte çok geciken Doğulu toplumlarda, feodal değerlerin getirdiği bir “otorite” figürü varlığını hep korur.

İnsanlar, o otoritenin “adil” olmasını bekler.

Andre Gide, “bir nüanstan bir nüansa geçmek, bir uçtan bir uca geçmekten daha zordur,” der.

Tartışmalar için de geçerlidir bu.

Karşı uçla tartışmak, nüansları tartışmaktan daha kolaydır.

Ama bu kolaycılığa da alışmamak gerekir.