Ergenekon çetesine karşı derinleştirilen soruşturma sadece “adli” bir olay değil bu yüzden.
Büyük hesaplaşmanın önemli parçalarından biri.
AKP’yi kapatma girişimiyle, Ergenekon soruşturması, aynı satranç oyununun karşılıklı iki çarpıcı hamlesi.
Devlet, toplumsal değişime her müdahale ettiğinde, kökleri devletin içindeki kadrolara ulaşan Ergenekon soruşturması da biraz daha derinleştirilecek.
İttihatçı geleneğin devletin içine yerleşen köklerine kadar ulaşacak.
Çünkü hayat o köklerin oradan temizlenmesini emrediyor.
O kök varlığını sürdürmek için çabaladıkça, hukuku zorladıkça, o kökü sökmek için başlatılan hareket de güçlenecek.

Çok şaşırtıcı olaylar yaşayacağız sanırım.
Bana bu yaşadıklarımız, son büyük hesaplaşma gibi geliyor.

Tamam, bu ülkede hukuka pek aldırmayan bir ordu-yargı işbirliği var.
Biz bunu, 12 Eylül’de Anayasayı ortadan kaldıran darbecileri kutlamaya giden Anayasa Mahkemesi üyelerinde gördük, 28 Şubat’ta Genelkurmay salonlarını dolduran yüksek yargıçlarda gördük, 27 Nisan’da gördük, Anayasa Mahkemesi’nin 367 kararında gördük, Danıştay Başsavcısı’nın “darbeleri öven” konuşmasında gördük.
Gördük bunları.

Bu ülkede, Danıştay’ın başsavcısı “darbeyi” öven bir konuşma yapabiliyor.

“Darbe” bir anayasal suçtur.

Suçu övmek de suçtur.

Başsavcı yargılanıyor mu?

Hayır.

Başsavcı görevinden uzaklaştırılıyor mu?

Hayır.

AKP kapandıktan sonra en aşağı beş yıllığına seçimleri erteletecek bir başka plan daha olması gerekiyor akıllarında.

Böyle bir planları olmadan AKP’yi kapatmaya kalkmak gibi bir çılgınlığa kalkışmazlardı.

İşte asıl endişe verici soru da bu:

Seçimleri erteletmek için ne yapmayı planlıyorlar?

Ve, bu planın ordu içinde bir uzantısı var mı?

Eğer, böyle bir planları varsa, bunun anlamı açık.

Önümüzdeki bir iki hafta içinde “korkunç” bir olayla karşılaşacağız demektir.

En kuvvetli üç müttefik birbirlerine girdiler.

MHP, CHP, ordu, karşılıklı çok sert “muhtıralar” yayınlayarak birbirlerini hırpalıyorlar.

Benim kanaatim, bu savaştan MHP kazançlı çıkar, CHP ile ordu kaybeder.

Geçen yıl 27 Nisan’da ordu kendi gücünün abartarak yapmaması gerek bir şey yaptı.

Kalktı hiç üstüne vazife olmadığı halde hükümete “muhtıra” verdi.

Tayip Erdoğan, o muhtıraya karşı dik durdu.