Sugar Ray Leonard, boks tarihinin orta sikletteki en büyük efsanelerinden biriydi. Ard arda yumruk çıkarabilme hızı, ayak hareketlerinin kıvraklığı, yumruklarının sertliği ve dövüşürken sürekli gülümsemesi onu ringlerin en sevilen boksörü yapmıştı.

Onun dönemi boksun “altın çağı” denilebilecek bir dönemdi, Sugar Ray’in hepsi de tarihe geçmiş üç muhteşem rakibi vardı.

Bu dört boksörün kendi aralarında yaptıkları maçlar hala seyredilen ve benim de DVD’lerini aradığım dövüşlerdi.

Rakiplerinden biri Meksikalı Roberto Duval’di.

Tehlikelidir mutsuzluk.

İnsanı şaşırtır.

Telaşlandırır.

Öç duygusuna sürükler.

Yalnızlık korkularıyla yakar.

Geçmişin hatıralarıyla hırpalar.

Yabancılara muhtaç eder.

Ve, birçok insan mutlu olduğunu bilmediğinden mutsuzluğa düşer.

Bir kere mutsuzluk nehrine düştün mü de çıkması zordur.

Bilirim o suları, oralarda yıkandım.

"Birçok insan" diyor Dostoyevski, "mutlu olduğunu bilmediği için mutsuzdur."

Seni, merhameti ve şefkatiyle hep koruyacak olan edebiyata emanet ediyorum.

Orada hak ettiğin güveni ve huzuru bulacaksın.

Böyle utangaç gülümseme.

Cenazende konuşmaya gidiyorum.

Sabah leylak kokuyor.

Yüzüne ışıklar vuruyor Erdal.

Sen benim kederime aldırma...