Afrika sıcaklarının da, -Hudson Enstitüsü'nün senaryoları gibi-, Türkiye'yi ve özellikle de İstanbul'u gözüne kestirmesi sonucu; haziran sıcaklarının kızgın bir ütü yakıcılığıyla insanın üstüne yapıştığı günlerde, oradan buradan yükselip duran kara dumanlı haberlerden de usanınca...

Aday adayı olarak başvurduğu bir parti lideri tarafından, genel seçimlerde adaylığı kabul edilmiş biri, koşa koşa eve gelmiş; eşine:
- Hanım, demiş; bizim ilçe başkanını akşam yemeğine davet ettim, kabul etti. Bu akşam geliyor.
Eşi:
- Delirdin mi sen, demiş; varını yoğunu aday olmaya harcadığın için, hiçbir şey alamadık eve. Akşama sadece bir çorbayla, kuru fasulye konservesi var; ne ikram edeceğiz adama?

Canım yaz günleri, ayyuka çıkan zırtabozluk borazanlarının kakofonisiyle yüzünü buruştura dursun; neyse ki, kendi sakin dünyalarında geçinmeye çalışanlar da, nikâh davetiyelerini dağıtarak yeni bir aile kurmaya çalışanlar da, şarkılarla türkülerle eğlenmeye çalışanlar da; pek ilgilenmiyorlar Türkiye'nin içine sürüklendiği tehlikeli çalkantılarla.
Canım yaz günleri de onlardan hoşnut, onlar da canım yaz günlerinden.

İbrahim Çallı

Sanki vaktiyle Yunanistan'ın, Mısır'ın, Bosna Hersek'in, Cezayir'in, Ermenistan'ın özerk bir devlet olmaları engellenebilmiş gibi; bugün de Kürt devletinin etlenip kemiklenmesi engellenmek isteniyor sanki...

Türkiye'de imaj ve yapaylıkla, şeffaflık ve gerçekçilik hiçbir zaman buluşamadı.
Ortaya çıkan dikenli sorunlar çözümlenmek yerine, sürekli ertelendi ve kurtarıcı pozundaki Hazine'den geçinmeli nutukçuların hamasi nutuklarıyla perdelendi:
- Milletimizin gücü her sorunun üstesinden gelmeye kadirdir.