TA öteden beri benim en iyi anlaştığım insanlar; mahalle bakkalları, çiçek satıcıları, taksi şoförleri, lokanta garsonları, barmenler, manavlar, mağaza tezgâhtarları, gezginci sigara satıcıları, çakmak tamircileri...
Eskiden:

- Ağabey gel bir çayımızı iç, derlerdi.
Epey bir zamandan beri, çay ikramı yine berdevam; sadece "ağabey" hitabı "amca"ya dönüştü...
Onlarla daha rahat anlaşıp, şakalaşmamın nedeni, sanırım otantik olmaları; bir de her gün boğayı boynuzlarından tutup, yere çökerterek geçimlerini Hazine'den değil, çıplak hayatın içinden kazanmaları... Üstelik, ne "laiklik" gerekçesiyle militer yönetimlerin özlemini çekmedeler, ne de "geleneklerimiz, göreneklerimiz" gerekçesiyle takkeli yönetimlerin özlemini...

AÇIK denizlerde giden bir geminin, alt kamaralardaki yuvarlak lomboz deliğinden dışarı baktığınızda; sürekli olarak sadece denizi, hep aynı denizi görürsünüz; sanki hiçbir şey değişmiyormuş gibi...

Yeryüzünden gelip geçen insanoğluna da, eski koşullanmaların biçimlendirdiği pencerelerden baktığında; bayrakları, orduları, meclisleri, siyasal kadroları ve yöneticilerin kendi kendilerini öven tatavalarıyla, "ulus-devlet" modeli hiç değişmiyormuş gibi görünür.

***

İnsan ömrü en çok 30-35 bin gün... Çocukluğu, gençliği, sevi sevdası, geçinme sorunları ve yaşlılığıyla 30-35 bin günlük bir süre...
Kim kalkacak da 100 yıl öncesine bakacak, kim kalkacak da 100 yıl sonrasını merak edecek? Gün bugün, saat bu saat...

BEKTAŞİ babasına sormuşlar: - Baba erenler, Adalet Bakanı ve Hükümet Sözcüsü Cemil Çiçek, "Ülkenin kirli gömleğini çıkaracağız" diyor da, neden "donunu çıkaracağız" demiyor?
Baba erenler gülümsemiş:

- Ülkenin, demiş, kirlenmiş bir gömleği var ama, donu yok; o yüzden...

* * *

Anavatanın kocası rolüne soyunmuşlardan bazılarının; "Avrupa Birliği'nin de, anavatanın zamparalığına özendiği" iddialarıyla ilgili olarak anlatılan hergelemsi bir fıkra:
Kocasının, evdeki eşyayı satarak kumar borcunu ödemek için gecikerek geleceğini söylediği bir gece; genç kadın, eski âşığını almış eve...
Ne var ki koca, çok daha erken gelmiş. Kadın, alelacele gardıroba sokmuş âşığını ve karanlıkta darmadağınık yatağa uzanmış. Tam kocası odaya girerken de:

FRANSA'nın Avrupa Birliği İşlerinden Sorumlu bayan Bakanı Claudie Haignere, meğer 1996'da uzaya gönderilen Uluslararası Uzay İstasyonu'na da füzelenip orada yaşamış olan, Avrupalı ilk kadın astronotmuş.
Dışişleri Bakanı Abdullah Gül'e şöyle anlatmış uzay istasyonundaki izlenimlerini:

- İstasyon dünyanın etrafında her gün 16 kez dönüyor. Boğaziçi'nde günde 16 kez gündoğumunu izlemek kadar güzel bir duygu. Genç kuşaklar için gerçekleşmekte olan bir rüya uzay istasyonu...

***

2500 yıl önce yaşamış olan Sokrates, sanki "yer" küresine uzay istasyonundan bakarcasına şöyle demişti:
- Ben ne Atinalı, ne Yunanlıyım; ben dünyalıyım...

GEÇENLERDE ayakta bira, meyve suyu, ayran içilen; sahanda yumurta, sosis, sandviç yenilen o malum ekspres lokantalardan birinin kasası arkasında bir müddet durdum.

Molière'in insanları incelemek için gidip oturduğu berber dükkânındaki meşhur koltuk, olsa olsa bu kasanın arkası kadar enteresan olabilir.

Herkes kendine göre bir jestle geliyor, kendine göre bir jestle parayı ödüyordu.

***