Amerikalı antropolog Helene Fisher, "Cinsiyet Stratejisi" adlı yapıtında,
insanlığın gelişimini; kadının, yeryüzündeki yaratıklar arasında cinsel ilişkiye
en yatkın ve her zaman hazır bir varlık olmasına bağlayan yeni bir teori
geliştiriyor.
Bu teoriye göre insanlar, haftada ortalama 1 ile 4 arasında değişen ve aslında
az gibi görünen bir çiftleşme grafiği çizseler bile; çiftleşme dışındaki
zamanlarında da, hep onu arayan, hep onu bekleyen, hep onu özleyen bir tavır ve
eğilim içinde yaşıyorlarmış.