Halk dilinde de, siyaset dilinde de en çok kullanılan fiillerden biri, "kurtarmak".
Canını kurtarmak...
Paçayı kurtarmak...
Kıçını kurtarmak...
Alacağını kurtarmak...
Durumu kurtarmak...
Vatanı kurtarmak...
Milleti kurtarmak...
Rejimi kurtarmak...
Demokrasiyi kurtarmak... vs.

Günahkâr saydıklarının gırtlaklarını keserek boğazlamayı, kendileri için kutsal bir görev saymış 3-5 genç psikopatın umacı haberleriyle, Ankara'daki siyasal kılıç şakırtılarına bakarak, enseyi karartacak bir ekşimenin içine neden düşmeli ki insan?

Vaktiyle eski İstanbul valilerinden biri, bir yaz günü bendenize dert yanarken şöyle demişti:
- Halk öylesine plajlara hücum etmeye başladı ki, vatandaş denize giremez oldu.

Ankara eşrafı, çeşit çeşit mesajlar patlatarak hop oturup hop kalkıyor. "Eşraf", "şerif"in çoğulu; "şerif" de, kutsal, mübarek, soylu demek.

* * *

Cumhurbaşkanlığı seçimi arifesinde siyasal arena yine toz duman içinde. Cumhuriyet'in temel ilkelerine kastedildiği gerekçesi ve öfkesiyle "askeri bir darbe"ye bile özenmiş bulunanların adları, kendi özel defterlerine düştükleri kayıtlar ve bu konuda medya yorumları, kıvılcımlanıp durmakta.

* * *

Ta 1622'deki "Genç Osman vakası"ndan bu yana yaşadığımız, çeşit çeşit dönemlerin kanlı siyasal depremleri; maalesef ekonomik rakamlarla da netleştirilmiş bilimsel bir süzgeçten yeterince geçirilmedi.
O nedenle de, hâlâ daha sürüp gitmekte "onlar-biz" ayrımları ve bir türlü noktalanamayan "darbe" dedikoduları.