Nasreddin Hoca’ya sordular: - Hoca, sen ne düşünüyorsun bu “ayaklar”la, “baş” tartışmaları hakkında?
Hoca, sakalını sıvazlayarak gülümsedi:
- Onu, dedi; gövdenin orta yerindeki “kıç”a sormak gerekir, çünkü ancak orası sayesinde mümkün bir koltuğa oturmak, kendini “baş” sanabilmek için.
* * *
İncili Çavuş’a da sordular aynı soruyu:
- Çavuş, sen ne düşünüyorsun bu konuda?
İncili Çavuş:
- Ah, dedi; 2. Dünya Savaşı sırasında ABD Başkanı olan Franklin Roosevelt sağ olacaktı da, o anlatacaktı “ayaklar”ın değerini.
- Nasıl yani?
- Franklin Roosevelt kötürüm olduğu için hiç ayağa kalkamıyor, tekerlekli bir sandalyeyle dolaşabiliyor, başkanlık koltuğuna bile oturamıyordu.
- Çavuş, yani sence “ayaklar”ın değerini anlayabilmek için kötürüm mü olmak gerekir?

Başbakan Tayyip Bey’in alınıp alınmayacağını kestiremediğim bir fıkra:
Adamın biri iyice hastalanmış. Yakınları doktor çağırmışlar.
Doktor gelir gelmez hastaya şöyle bir bakmış ve hemen çıkıp başına oturmaya kalkmış.

Gutenberg’in matbaayı icadı 1440. Türkiye’ye matbaanın gelişi 1727.
* * *
Anvers’de ilk gazetenin çıkışı 1605.
Türkiye’de ilk gazete 1840.
* * *
İlk roman 1532.
Türkiye’de ilk roman 1895

Her ne kadar “Türkün Türkten başka dostu yok” sloganı, biten yüz yıl içinde ağızlarda bir hayli sakızlaşmışsa da; Türkiye, birbirini çürütüp birbirini kazıklama şampiyonluğunda başta gelen ülkelerden biri.
Nutuklarla, önerilerle, yorumlarla, eleştirilerle, analizlerle kolay kolay değişecek bir yamukluk değil bu.
* * *
İnsan, midesi ağrımadığı zaman midesini hatırlamaz; sırtı ağrımadığı zaman da sırtını.
“Milletin örgütlenmiş biçimi” olarak tarif edilen “devlet” mekanizmasının çarkları da; şeffaf ve sağlıklı çalıştığı zaman, bireyler sabahtan akşama “devlet”i hatırlamaz.

40 yıllık emektar yazı makinesini -namı-ı diğer pancar motorunu- emekliye çıkarıp, artık sonuncusu olduğuna inandığım bir yenisini aldığımda enikonu sevinmiştim.
Parmaklarım tuşların üstünde çok daha rahat kayıyordu.