Ben günün önemli bir kısmında ciddi derecede öfkeli oluyorum. Benim gibi kalabalık bir şehirde yaşıyorsanız, kesin siz de çok öfkeli tiplersiniz. Kim değilim diyorsa, yalan söylüyor ya da daha kötüsü ruhu uyuşmuş da haberi yok! Çünkü kalabalık bir şehirde yaşayıp da öfkelenmiyor olmak sağlık alameti olamaz. Öfkeli olmak, insanlığımızın, ruhumuzun, varlığımızın bu aptalca hayat şartlarına tabii bir direnişidir. Bu olmuyorsa, ya aklımız, ya insanlığımız çoktan alıp başını gitmiştir.

Evimin kütüphanesinde, okuduklarımın yanında daha kapağını bile açmadığım bir çok kitap var. Henüz kapağını açmaya fırsat bulunamamış, bir başka zamana ertelenmek zorunda kalınmış ya da bir başka zamana özellikle ertelenmiş. Biraz dişimi sıksam hepsini birkaç senede okuyabilirim.

Bugün dünyanın neresinde yaşıyor olursa olsun her insan Srebrenica şehrini "katliam" kelimesiyle birlikte hatırlıyor. İnsanlık tarihinin gördüğü en kahpece zulümlerden biri, savaş sırasında Bosna topraklarında Sırp katil Mladiç'in askerleri tarafından binlerce savunmasız Boşnak sivile uygulandı.

Sığırcıkların gökyüzünde yaptığı o muhteşem dansa hiç tanık oldunuz mu? Kütahya'da yaşayanlar bugünlerde bu ayrıcalığı doya doya yaşıyorlar. Zafer Meydanı'nda toplanarak bu muhteşem kuş balesinin keyfini çıkarıyorlar. Nereden biliyorum?