Cümle köşe yazarları bir haftadır 2007 yılından beklenebilecek hemen her şeyi yazıp döktüler. Ben işe biraz tersinden bir adam olarak yine çıkıntılık yapmayı tercih ediyor ve 2007 yılından ne beklemediğimin bir dökümünü yapıyorum:

Kamuoyu önünde söz söyleme imkanı bulan ve tanınırlığı tavan yapmış tipler arasından bu yıl boyunca herhangi bir konuda ufacık da olsa bir özgül ağırlığı bulunan tek bir cümlecik sadır olmasını...

70 milyon küsur insanımızın tamamının mutabık kalacağı bir tek konu bulunmasını...

Sizin bu yazıyı okuduğunuz saatten sadece birkaç saat önce “geçen yıl” payesi kazanarak tarihin henüz toz bağlamamış raflarından birine kaldırılan 2006 yılının ben diyeyim gayrı resmi, siz deyin gayrı ciddi tarihini yazmaya kaldığımız yerden devam ediyoruz.

4 Mayıs... Sabah kapının zili ısrarlı bir şekilde çalındı. Gidip açtım, karşımda bir palyaço sırıtıyor. Benim yüzümdeki şaşkın ifadeyi görünce “Yoksa parti burada değil mi?” dedi. “Hayır” dedim, “en yakın parti iki sokak aşağıda. Döndü ve gitti. Umarım sosyal demokrat partilerden hoşlanan biridir!

Ben bu ülkede yapılan anket, sosyal araştırma, kamuoyu araştırması ya da adı farklı olmakla birlikte bunlara aşırı benzeyen başka araştırma faaliyetlerinin hiçbirine inanmıyorum. Neden? Çünkü bu araştırmaların hepsi, belirli bir miktar denekle yapılan konuşmalardan sonuç üretiyor.