Ben uzun zamandır göremediğim arkadaşlarımla arada bir Teşvikiye Camii’nin avlusunda buluşurum.

Bu cami bir zümre açısından sevdiklerini son yolculuğuna uğurlama mekanıdır.

En son olarak sevgili Ufuk Güldemir’i yolcu etmek için avluda bir araya geldik. ‘Beyaz Türk’ kavramını bulan arkadaşımızın da bu camiden son yolculuğuna başlaması manidardır.

Teşvikiye Camii, ‘Beyaz Türk’ diye adlandırılan zümrenin en sevdiği camidir.

İmam hatipler dışındaki okullarda eğitim gören çocukların ahlakları üstüne laf söyleyen barbarın laflarını okurken, dini resmi ideoloji olarak benimsemiş sistemlerde özgürlüklerin durumuna ve ahlak meselelerine yaklaşımı düşündüm.

Ahlak konusunda fazla konuşan insanların dinin arkasına saklanıp nasıl da büyük ahlaksızlıklar yapabildikleri çarpıcı bir gelişmedir.

Bu bağlamda Azar Nafisi tarafından yazılmış olan ‘Reading Lolita In Tehran: A Memoir’ adındaki kitabını hatırladım.

‘Darbe Anayasası’ sadece içeriğiyle değil, yazılış tekniğiyle de çağdışıdır. Sanki bu Anayasa her olası sorunda birden fazla çözüm yolunun açık tutulması için yazılmış gibidir

12 Eylül 1980 darbesi, sonuç itibarıyla ülkede birçok acıya ve haksızlığa neden olmuştur.

Bugünkü işimden ayrılacağım gün ben, resmi darbe metni yazarı olarak başvurmak istiyorum. Yaparım bu işi ha! Deneyimliyim de sonra böyle şeylerde...

Kanada’ya yapılan göçmenlik başvurularını bir inceletseniz, kriz günlerinde bunun patlama gösterdiğini ve birçok kültürlü ve eğitimli insanın orada meslekleriyle hiç alakası olmayan işlerde çalışmakta olduklarını görürsünüz

5 küsur yıl önce, ülkeyi dümdüz eden kriz döneminde ben Türkiye’yi omuzlarında yükselten darbe yemiş insanlar için yazılar yazıyordum.