Yazar olmak bazılarına hayli zor gelir. Bunlardan bir kısmı yazıyı zorlanarak yazar. En basit konuyu, içinde tek orijinal fikir olmayan yazıyı bile sabah başlayıp gece yarısı bitirebilen kişileri tanırım ben.

Onlar tek yazılarını bitirirken, ben en azından dört adet farklı yazıyı rahatlıkla yazıp bitiririm ve üstelik mutlaka uzun süren bir öğle yemeğine de çıkabilirim.

Yemekte üç adet martini içtikten sonra, bir evlilik dışı gayrimeşru ilişki yaşamaya da gitsem, işe döndüğümde o kişi hâlâ ilk yazısını yazıyor olabilir.

Bizim Başbakan durmadan ‘üreyin’ çağrısı yapıyor. İlk önce ‘Üç çocuk yapın’ dedi. Sonra Viagra dopingli bir cümle daha etti, sayıyı altıya kadar çıkardı

İki kişiden fazlası bir araya geldiğinde aralarında ya münakaşa ya da sonu cinayetle biten kavga çıkan bir ırka neden durmadan ‘çoğalın’ çağrısı yapıldığını bir türlü anlayamamıştım.

Bu benimki bir önyargı değil. Gözlemden oluşturulan bilimsel bir tespit.

Aksaray’da başlayan ve Anadolu’da yaygınlaşma eğilimine giren salgın hastalığın nedeni hâlâ daha tam anlaşılamadı.

Son zamanlarda rahatsız edici konularda yazmaya başladığımın farkındayım ama birisinin de doğruları yazması gerekiyor. Gerçeği arayışımda hoşlanmadığım hatta beni ürküten gerçekleri bulduğumda bunları saklayabilmem de mümkün değil.

Unutmayın amacım panik yaratmak filan değil, sadece gerçeği bilmenin insanları daha güçlü yapacağını düşünüyorum ve bu yüzden güçlü olma imkanını herkese vermek istiyorum o kadar...

Büyük laf edeceğim derken yanlış yapabilen bir yazarın yapabileceği tek şey; yanlışını namusuyla

itiraf etmek ve öğrenmeye çalışmaktır. Bugün de boyumdan hayli büyük bir laf etmek üzereyim...

Gündelik köşe yazarlığı insanın belki de boyundan büyük laf etmesi ustalığı olabilir.

Boyundan büyük lafı usturubuyla edenler iyi yazar olarak kabul edilebilir belki.

Türkiye’nin atlattığı onca badireye rağmen nasıl da yıkılmayıp ayakta kalabildiğini ben hep merak etmişimdir.

Normal işleyişlere alışkın bir ülkede bizim yaşadıklarımızın sadece yüzde 1’i bile o ülkeyi darmadağın etmeye yetebilirdi.

Gündelik sorun olarak, gazetelerinin manşetlerinde yolcu uçaklarının çıkardığı yüksek sesin köpekleri rahatsız etmesinin yaratabileceği psikolojik sorunları bilen insanların yaşadığı bir ülkede, örneğin Norveç’te iktidar partisinin kapatılması için bir gün aniden dava açılıverirse ne olur düşünebiliyor musunuz?