Kimse kendini kandırmasın, ne Papa kendi halinde bir din adamı, ne bu ziyaret sıradan bir din adamı ziyareti. Kuşkucu, saldırgan milliyetçilikle aramıza mesafe koymak gayretinin ürünü olan çiçek çocuğu bakışı ile dünyayı kavramanın ve anlamlı bir siyasi tavır geliştirmenin imkânı yok. 'Türk misafirperverliği' edebiyatı ayrı bir tuhaflık.

4 Kasım Cumartesi, 'İklim Değişikliğine Karşı Küresel Eylem Günü'. İstanbul'da Kadıköy Meydanı'nda 12.00'de, benim de çağrıcıları arasında bulunduğum bir buluşma gerçekleşecek. Geçtiğimiz hafta sonu Radikal'de, Ömer Madra, katılım çağrısında bulundu ve küresel ısınmanın mahiyetini özetleyen bir yazı yazdı.

Geçen hafta İngiltere'de bir terör saldırısı girişiminin kamuoyuna duyurulması ve ardından yaşanan panik, ardından yine 'kompo teorileri' gündeme geldi. Ben komplo teorilerini aklın kısa devre yapması olarak gören birisiyim. 11 Eylül sonrası, dünyada olanları komplo teorileriyle açıklama anlayışının yaygınlaşmasından da son derece rahatsızım, bunları defalarca yazdım.

Ancak, geldiğimiz noktada, 'terörle savaş' adı altında yürütülen bir propaganda savaşı yaşanıyor, bu durumda, bize sunulan 'bilgi'leri sorgulayan her yaklaşımı kısa yoldan 'komplo mantığı' diye mahkûm etme tavrı da ayrıca sorunlu.

Suudi Arabistan Kralı'nın, ucunda para ışıltısı görülen ziyareti dolayısıyla, diller çözüldü, medya 'Suudi sermayesi' üzerine kurulu masallar diyarına döndü. Aklı, fikri, dini, imanı para olmuş olanlardan insanlık adına bir şey beklemek yersiz, ama bari birazcık utansalar.

Böyle bir zamanda, Lübnan bombalar altında yerle bir olurken gık diyemeyenler, utanmadan debdebe içinde gelip piyasa araştırması yapıyor, bizimkiler de para gelecek diye gözlerinin içine bakıyor. Yazıklar olsun!

Halep'te kaldığım otelin lobisinde, gözüm önce bir yandan sigarası sönmeden öbürünü yakarken diğer yandan ağlayan genç bir kadına, sonra televizyon ekranınına takıldı. Birkaç kişilik bir grup, ekranda Kana'da olanları izliyordu. Lübnanlı kadıncağızla konuşmayı denedim olmadı, ben de ısrar etmedim, yanındaki Suriyelilerle konuştum. Arapçayı doğru dürüst anlamadığım için, olanları onlardan öğrendim.

Kaldığım oteli, hali vakti yerinde hatta çocuk bakıcılarıyla birlikte gelen Lübnanlılar doldurmuştu, o ana kadar, biraz hüzünlü de olsa daha ziyade tatil havası hâkimdi. Lübnanlılar daha önce de benzer şeyler yaşadılar, ama bu kez işler o noktaya gelmez havası hâkim görünüyordu. Ama işler o noktaya geldi.