Saddam'ın idamını teşhir eden görüntüleri, seyretmeyi (bir-iki saniyelik yakalanmalar dışında) reddettim. Merakıma falan yenik düşmedim, benim böyle meraklarım yok, kimsenin olmamalı. İnsan olmanın gerekleri üzerine düşünmekten neredeyse vazgeçtiğimiz bir çağda yaşıyoruz, insan olmanın gerekli vasıflarını hızla yitiriyoruz. İnsan olmanın gereklerinden biri, bu tür merakların olmaması, varsa gemlenmesi.

Siyasette yeni bir girişim olarak tartışma yaratan Mehmet Bekaroğlu ve Ertuğrul Günay'ın öncülük ettiği hareketten daha önce bahsetmiştim. Bu girişim çerçevesinde 'İslam ve sol siyaset bir noktada buluşabilir mi?', 'Müslüman solcu olur mu veya solcu Müslüman olur mu?' soruları gündeme gelmişti. Yine daha önce belirttiğim gibi, bunlar benim üzerinde konuşmayı en çok sevdiğim mevzular ancak yerimiz dar, kısa değinmelerle geçmek zorundayız.

Türban sorununa mucizevi bir çözüm bulunmuş. Eski Cumhurbaşkanı Demirel katıldığı bir televizyon programında türban sorusuyla karşılaştığında, lafı döndürüp dolaştırıp, özetle, sorunun onu ilgilendirmediğini AKP'nin meselesi olduğunu söylemiş. Sonra da, son iki Diyanet İşleri Başkanı'nın kızlarına verdiği öğüdü açıklamış. Mehmet Nuri Yılmaz ve Ali Bardakoğlu, kızlarına 'Okumak istiyorsanız, başınızı açın, öyle okula gidin' demiş. Çeşitli gazeteler, bu örnek davranışı ideal çözüm olarak ve de 'Diyanet İşleri Başkanları kızlarına söylüyor, gelinim sen işit' tarzında takdim etme yarışına girdiler.

Uzun zamandır, tüm televizyon kanallarını kasıp kavuran yerli diziler üzerine bir şey yazmak istiyordum. Bir yandan siyasi gündem hep öne geçti, fırsat olmadı. Diğer yandan, yazmadan birkaçını, biraz da olsa devamlı izleyeyim dedim, sabrım yetmedi. Bu sabrı sadece, yayımlandığı zaman 'Asmalı Konak' dizisi için göstermiştim, daha katlanılır olduğundan değil, tesadüfen izlediğim bölümler beni çileden çıkardığı için.