Siyah beyaz yıllardı. Meskune teyzenin apartmanının yan duvarına ağabeylerimiz kocaman “Umudumuz Ecevit” yazmışlardı. Biz de bacak kadar boyumuzla uzanamadığımız yerdeki bu yazıyı üst direğimiz kabul etmiş, sağına ve soluna birer çizgi çizerek yaptığımız tek kale maçların duvardaki kalesini oluşturmuştuk.

“Gol değil lan, üsten dışarda. Top, Ecevit'in çok üzerine çarptı…” (Topumuz da zımba gibiydi; rüzgarda uçmasın diye iki naylon toptan birini, kestiğimiz diğer topun içine yerleştirmiştik.)

“Bal gibi de gol oğlum; topun izine bak, tam Ecevit'in altında…” (Bir arkadaşımız pat diye sormuştu: “Ecevit ne demek lan?” )

Sizi bilmem ama ben İlker Başbuğ'un konuşmasından acayip keyif aldım. Keyif de laf mı; müstefit oldum, etkilendim.

AB Komisyonu Türkiye temsilcisi Kretschmer, Silahlı Kuvvetler mensuplarının kamu hayatının hemen her yönüne maydanoz olduğunu, 'yasal ve kurumsal düzene' saygı duymadığını söylemişti.

İlker Başbuğ paşam işte bu adamın ağzının payını bi güzel vermiş: “TSK'yı başka ülkelerin ordularıyla karşılaştırarak, farklı sonuçlar üretmeye çalışanlar, Türk toplumunun tarihini de, gerçeklerini de bilmeyenler…”

Benim de Kretscher'e bir çift sözüm var:

'Yasal ve kurumsal düzene saygı duymamak' ne demek Kretscher efendi? Azıcık delikanlı ol da lafı gevelemeden konuş. TSK siyasete saygısız davranıyor, demeye mi getiriyorsun? Şimdiye değin ne saygısızlığını duydun? Bildiğin bir şey varsa söyle, boş konuşma.

Tuhaf bir telaş ve eşi benzeri görülmemiş gayretkeşlikle acayip yazılar kaleme alıyorlar. Üçü bir yerde, peşi sıra döktürüyorlar. Dünyanın hiçbir yerinde, İsrail'de bile bu kadar 'parlak', değişik 'tür' yorumlara rastlamak mümkün değil. Sadece bizde var bunlardan. Ne kadar övünsek azdır!

Biri, vaktiyle kendisini kadınları anlamaya adayan 'hisli duygulu' ve lakin savaş düşkünü ilginç bir karakter.