'At kuyruklu şişko türkücü' Çağlayan mitinginde “Çökertme”yi çığırıyor, kalabalık da hep bir ağızdan eşlik ediyordu. Sıra, “Arkadaşım İbram Çavuş Allah'ıma emanet”e geldiğinde, at kuyruklu şişko türkücü cüssesinden beklenmeyen çeviklikle öyle bir atıldı ki, olursa o kadar olur!

Sayın Başbakan, Abdullah Gül'ü cumhurbaşkanlığına aday göstermekle, deyim yerindeyse, bir taşla kuş sürüsü vurmuştur.

Bu işe en çok Deniz Baykal'ın canı sıkılmıştır. Bakmayın siz onun yeri göğü inletircesine, “Çıkma, çıkma, çıkma…” diye bağırmasına. “Çık” demeye getirmiştir; lakin, kimsecikler onu anlayamamıştır.

Bunlar nasıl akıllardır Emin bey? “Türkiye'de bu saatten sonra askeri darbe yapılması asla söz konusu değildir…” ne demek? Dünya gözüyle bir darbe daha göremeyecek miyiz yani?

Asker siyasete sittin sene müdahale etmeyecek; çocuklarımız, torunlarımız dahi darbe yüzü göremeyecek, öyle mi? Peki, niye? Senin sevdiğin şekilde soralım istersen: “Ne adına? AB'nin fikir ve ifade özgürlüğü” adına mı?

Ha bugün, ha yarın hidayete erdi erecek beklenirdi. Marksizmin kimi 'açmazlarını' dillendirmekten sakınmaz, Althusser'in 'epistemolojik kopuş' undan mülhem salvolarla 'seküler amentü'ye iman edenlerin keyfini kaçırırdı.

'Ortotoks Marksistlerin' revizyonist suçlamalarına aldırış etmez; solcu aydınları, 'İslamcı kesimle' diyalog kurmaya yönlendirirdi. Kemalist mahreçli 'gerici' yaftasını sorgular; matbaanın ülkemize geç girişini bile alışılmışın, resmi tezin aksine dönemin hattatlarının iş kaybetme korkusuna dayandırırdı.

Cengiz Çandar, Marksizmle vedalaşmış, Roger Garaudy ta Fransa'dan bel vermiş, İsmet Özel çoktan hidayete ermişti. Sıra ona gelmişti. Koptu, kopacak, (nur topu gibi bir mücahit) bekleniyordu.