Cumhurbaşkanı Ahmet Necdet Sezer, Anayasa Mahkemesi Başkanı'ydı.
1999 yılı nisan ayı.
Yüksek mahkemenin kuruluş yıldönümü dolayısıyla yaptığı konuşmayı demokratik hukuk devleti açısından çok beğenmiştim.

Kulağıma şu sıralar çalınıyor: "Abdullah Gül'ün cumhurbaşkanı olması o kadar kolay mı?"
"Asker ne yapar?"
"Kriz çıkmaz mı?"
"Darbe mi olur?"
Tedirginlik, korku!
Niye öyle?

Abdullah Gül Çankaya'ya çıkabilir. Ama çıkmasın! Neden?
Asker abiler kızar sonra.
Gül'den iyi cumhurbaşkanı olur.
Ama olmasın!
Neden?
Asker abiler kızar sonra.

Ne mi asker düşmanlığı? Askeri siyasete sokmaktır, muhtıra vermektir, darbe yapmaktır.
Ne mi asker düşmanlığı?
Siyasete müdahale için askeri kışkırtmaktır.
Ne mi asker düşmanlığı?
Askerin siyasete karışmasını istemek, muhtıra ve darbeleri şakşaklamaktır.

Galiba kimileri daha hâlâ farkında değil. Ayaklar hâlâ yere basmıyor anlaşılan.
Oysa, ayakları yere basmadığı için seçim öncesi Türkiye'yi doğru okuyamamış, bu yüzden 22 Temmuz'un gelişini görememişlerdi.
Sonuç hayal kırıklığı oldu.
Ama hâlâ inat ediyorlar.