'Zamanlar gelip geçti. Bu, yepyeni bir zaman. Ay, o ay ama su, o su değil. Dün de geçti, düne ait söz de dün gibi akıp geçti. Bugün yeni bir söz söylemek gerek," diyen Hazreti Mevlâna'nın 800. doğum yıldönümünü daha dün kutladık; değişmeyen tek şeyin "değişim" olduğunu bizden iyi bilen olmasın.

Akan ırmağa iki kez giremeyeceğimizi; her yokuşun bir inişi, her inişin bir yokuşu olduğunu, çemberin başlangıç noktasının aynı zamanda bitiş noktası olduğunu, bizden iyi bilen olmasın. Yaşamın geride bıraktığımız, içinde olduğumuz ya da olacağımız "zaman"lardan oluşan bir akı olduğunu 2500 yıl kadar önce yazan İyonyalı Herakleitos da bu toprakların çocuğu.

Bundan sekiz yıl kadar önce, Temmuz, 1999'da, Ermeni Forum'unda, (Armenian Forum) Londra'da "önemli" olduğu vurgulanan bir seminerin haberi çıktı: Konu, geçtiğimiz 80 yıl süresince "Türk milliyetçiliğinin Kürtler ve Ermeniler üzerindeki etkisi".

Birkaç gün öncesinin "Ermeni soykırımı" kepazeliğinin siyasi mimarlarından, Kaliforniya Eyaleti Temsilcisi "Demokrat" Nancy Pelosi, Başkan Bush ve Yardımcısı Cheney'den sonra üçüncü sırada; yani, Amerikan Anayasasına göre, ikilinin başına bir şey gelmesi durumunda, 1940 doğumlu, beş çocuklu ve muhtelif torunlu İtalyan kökenli, bu Katolik "Hanımağa," "Başkan" oluyor.

Her ne kadar Bush'u bile aratacak kadar feraset yoksunu, kifayetsiz muhteris bir politikacı da olsa, Amerikan Temsilciler Meclisi sözcülüğüne yükselebilmiş olan Nancy Pelosi'nin, Taha Akyol'un ifadesiyle, "...Ermeni milliyetçiliğinin ...insani ve dini duyguları kin ve intikamcılığa alet etmek, tehdit etmek, satın almak gibi 'ahlaksız oyun'un en çirkin örneklerine" alet olmasını anlamak, zor.

Teşbihte hata olmaz da, ya art niyette?

Geçen pazar, Reuters, Malezya Federasyonu başkenti Kuala Lumpur'dan bir haber geçmiş. Şöyle: "...bir İslamcı parti tarafından yönetilen bir Malezya eyaleti, oruç ayı Ramazan'da yeme, içme, tütün yasağına aldırmayan ("ignore") Müslümanları yakalamak için "meraklı turşucu bir manga" ("a snoop squad") oluşturdu...