ON İKİNCİ BÖLÜM
Sanço Papaz ile Berbere rastlıyor

Sanço Panza efendisinin deliliklerine pek fazla aldırmayıp ovaya indi. Az sonra Toboso'hun yolunu tutmuş ve bir zaman sonra kendisine heyecanlı bir altı okka oyunu oynatmış oldukları hanın yanına varmıştı. Sanço burayı görünce pek memnun olmadı; çünkü hizmetçi Maritorne’dan başka buradaki bütün insanlara kin bağlamıştı. Avlu kapısına yaklaşırken içini çekerek:
— Canı çıkasıca herifler, dedi, aç kalmak bu uğursuz yere girmekten bin kat hayırlıdır.

ONUNCU BÖLÜM
Kürek mahkûmlarını kurtarış

Ertesi gün kahramanlarımız yeni bir macera ile karşılaştılar. Yolda uslu uslu hayvanlarını sürüyorlardı. Sanço Panza'da gelecek günler için tekrar bir parça ümit başlamıştı. Efendisi ile, yakında valisi olacağı adayı konuşuyor, Don Kişot onu ballandıra ballandıra tasvir ediyordu.

SEKİZİNCİ BÖLÜM
Don Kişot'un handa başına gelenler

Hancı kahramanlarımızın bu halde içeri girdiklerim görünce gözlerini iri iri açtı:
— Bu ne hal böyle? Ne geldi başınıza zavallı adamlar?
Sanço Panza katırcılardan dayak yediklerini söylemek istemiyordu. Onun için hayalinden bir sebep uydurdu.

Yel değirmenleri ile savaş

Günün ortasına doğru Don Kişot ile Sanço Panza epeyce uzaklara gitmiş bulunuyorlardı. O kadar uzaklara ki ikisi de artık köylerini akıllarına getirmiyorlardı. Köylü için bu yolculuk çok yorucu idi.

Don Kişot'un yeni yolculuğu

Ertesi sabah Don Kişot'un derin derin uyuduğu sırada papaz ile berber şatoya geldiler ve yeğeninden kitaplığın anahtarını istediler. Kızın bu anahtarı onlara gönül hoşluğu ile vermişti.
Hizmetçi onların işe koyulmuş olduklarını öğrendiği zaman bir şişe kutsal su getirmeğe koştu ve onu papaza teslim etti:

— Buyurun, dedi, duvarlara ve odada ne varsa hepsinin üstüne serpiştirin bu suyu ki, ne kadar şeytan, sihirbaz ve büyücü varsa kaçıp gitsinler ve bir daha geri dönmesinler.