ABD Başkanı George Bush, kendisinin başlattığı "Ulusal dua etme günü ve nefs ile mücadale günü" yıldönümünde bu günün "Dünya Dua Etme Günü" olarak kutlanmasını istedi.

Metodist Protestan olan ve göreve geldikten sonra "ulusal dua etme ve nefs ile mücadele günü" ilan eden Bush, gün dolayısıyla yaptığı açıklamada, günün birinde "dünya dua etme günü" ilan edilmesini ümit ettiğini söyledi ve "Bu, dünya çapında inanan insanların aynı anda Tanrı'ya şükretmesi için bir fırsat olurdu" ifadesini kullandı.

Geçtiğimiz haftalarda ana akım medyanın ve dünyanın muhafazakâr hükümetlerinin, Çin hükümetinin Tibet’teki baskısından hareketle Olimpiyat Oyunları’na karşı nasıl bir kampanyayı başlatacağını görebiliyorduk. Aynı zamanda Latin Amerika solcularının ve ilerici medyasının, Kolombiya ordusunun Ekvador topraklarındaki bir kampına yönelik saldırısı sebebiyle Alvaro Uribe hükümetini enerjik biçimde eleştirmesine şahit oluyorduk.

Çin'in Tibet üzerinde kurduğu baskıyı eleştirmek için birbiriyle yarışan Batılı ülkeler, iş Filistin sorununa geldiğinde işgalciyi değil, işgal altındaki halkı boykot ediyor. İsrail hükümetinin ve pek çok İsrailli'nin Çin'i kınamasıysa trajik. Arapların Filistin'i korumak adına adım atması şart

2. Abdülhamid, hakkında hâlâ tartışılan bir hükümdar. Bir asır önce bugün tahttan indirilmişti. İttihat ve Terakki kadrosu iktidarı ele geçirdikten sonra bir yıl boyunca onu tahttan indirmenin yolunu aradı...

Otuzüç yıl süren bir saltanatın bıktırıcı olmadığını söylemek zor. Hele ki öncesinde sadece bir senede üç saltanat değişmişse.

Henry Kissinger Washington Post’taki op-ed* yazısıyla fikir beyan edince tüm dikkatleri üzerine topladı. Bunda bir mesaj saklıydı. Kissinger kendisini her zaman ABD emperyal politikasının en büyük “realist” taraftarı olarak tanımladı. Bununla birlikte muhafazakar politik kuruluşlardan da çok fazla uzaklaşmamaya her zaman dikkat etti.

Bu yüzden, fikir beyanında bulunduğunda bundan hem politikanın nereye gittiğini hem de yönetimin içindeki ittifaklarla bağlantılı olarak “realist” bir yola itildiğini okuyabiliriz. Böylelikle Kissinger bizi politika değişimine hazırlar. Şimdi de Pakistan ile ilgili yazıyor. Bunun anlamı ne?