Sözlerini Nil Karaibrahimgil yazdığı için de o kadar güzel olabilir, ama Sertap Erener’in “Yeni bir aşk/ Yeni bir iş” -o lâzım, bu lâzım, diye giden, onun sesinin ahengini belki de en iyi veren bir şarkısı var. Vardır.

“Bunlar için yeni bir ben lâzım”, diyor en manalı satırında. (Ben şarkı sözlerini hep uzaktan/ taksilerden/ müesseselerden bildiğim için, kendi sözlerime çevirip hatırlıyorum, maalesef. 3 aşağı 5 yukarı böyledir sözleri yani.)

Bakın Ergenekon ne güzel oldu!

Çok acayip koşullarda yazıyorum Sevgili Okur; yazının acayipliği tamamen benden kaynaklanmıyor olacak.

Bilmem Gastemiz Radikal yıllık iznimin bir kısmını kullandığımı ilan etti mi? 97’den beri yazıyorum 1 kere yazmadılar “Yazarımız yıllık izninin Şişhane kısmını kullanıyo” diye.

Gitsin/gelsin/kafasına göre/suspense unsuru vs. mi düşünüyorlar; ne düşünmüyorlar bilemiyorum, bana dair hiçbi şeyi ilan etmemeleri karşısında.

Ben Bu Millet’e önerge vermekten yorgun düştüm Sevgili Sudokurlarım.

Ama bugün de son ve ciddi önergemi verip yıllık iznimin bir çeyrek kısmını kullanayım, diyorum.

Abdüllatif Şener, kameralara baka baka, Erdoğan’dan 2 dakka önce vardığı, yine kameralara bakmaktan bi haller ola ola ufak adımlarla çıktığı MKYK’dan istifa etti ya- en nihayet.

Düşünün: Fenerbahçe Orduevi’nde konuşlanmışlar. Bunların emekliye ayrılmış olması filan fark etmiyor. Memleketin esas sahipleri onlar.

Jandarma Komutanıyken yapamadılar mı darbeleri, işleri rast gitmedi mi; emekliye ayrıldıklarında da bir fors, bir racon. Orduevleri, lojmanlar, Atatürkçüdüşüncedernekleri, kapitalistlerin yönetim kurulu üyelikleri emirlerine amade.

Bir nevi Kadirimutlak/Sonsuza Dek GÜÇ: bu nasıl bir güç vehmetme kendine/kendilerine. ‘Sivil’ toplumculuk ayağına yatıp saftorozları sokağa döküp/İzmir’in dekoltemanyak kadınları filan: “Paşam yoksa göğüs dekolteme mi karışacak Bu Yobazlar?” “Olur mu güzel evladım, dekolte de senin Kemalist hakkın, getir şöyle bir kadeh rakımızı da mehtaba karşı içip Atamız’ın ruhunu şad edelim!” ayakları. ‘Sivil’ ağızları.

Salı sabahı Sabah Gazetesi’nin ‘Yalnız ve Güzel Ülkenin Sevinci’ manşetini görünce ‘Yok artık!’ oldum. (‘Yuh artık’ değil de, ‘yok artık’- dikkâtinizi çekiştiririm.)

Nuri Bilge’nin en iyi yönetmen lafını kullanmalara doyamayacağız, anlaşılan.

Y. Türker’in yazdığı üzre ‘yalnız ve güzel filmler yapan’ bir adamın lafını aldık, “Türk’ün Türk’ten başka dostu yok” paranoid lafımızın (ve de kafamızın) yanına tapuladık.