Nokta Dergisi biliyorsunuz önce ANDIÇ haberini patlattı. Medyalamamız hasret ve susuzluk içindeymişler böylesi 1 habere; kendileri bulamazlarmış, yolup pişirip getiremezlermiş, Ahmet Şık'ın haberi manşetlendi de konuşuldu 'günlerce.'

En büyük yazarlarını, şairlerini, sanatçılarını hapishanelerde yatırma siciline sahip bu ülkede, aydınlar, sadece adaletsiz yargılamalara, haksız hapis cezalarına, linç girişimlerine, medya sansürüne, çarpıtma, karalama ve iftiralara maruz kalmıyorlar. Bu yaranın en derin yanını, siyasi suikastlerle katledilen aydınlar oluşturuyor.

Osmanlı'dan günümüze, sayısız aydın, siyasi nedenlerle suikaste, saldırılara kurban gitti.

Ahmet Samim:

Siyasi suikaste kurban giden Serbesti Gazetesi'nin başyazarı Ahmet Samim, aynı zamanda ilk basın şehididir. 

Vedat Aydın:

5 Temmuz 1991'de evinden polis tarafından gözaltına alınan Halkın Emek Partisi Diyarbakır İl Başkanı Vedat Aydın'ın cesedi, beş gün sonra Ergani-Maden yolu üzerinde bulundu.

Kürt siyasetçi aydının öldürülmesi, bölgede 'kirli ve kuralsız' savaş sürecinin ilk halkası oldu, onu çok sayıda 'faili meçhul' cinayet ve gözaltında kayıp izledi.

Aydın'ın cenazesine katılan yüz binlerce insanın üzerine de kurşun yağdırıldı, üç kişi de burada öldürüldü. O dönemde Diyarbakır'da bulunan ve Susurluk'ta ölen polis şefi Hüseyin Kocadağ, ifadesini değiştirmesi için Vedat Aydın'ın eşi Şükran Aydın'ı sürekli ölümle tehdit etti. Aydın'ın katilleri hakkında hiçbir zaman ciddi bir soruşturma yürütülmedi, olay karanlıkta bırakıldı.

Köşe Bekçiliği'nin şöyle bi saçmalığı var: Öbür Köşe Bekçileri'ne de bakıyosun ister istemez.
Tarıyorsun yazılarını okumasan da.
Öyle bi nevi hızlandırılmış tarayıcı gibi.
Ki, ben tembel cinsinden 1 köşe sahibiyim. Minimum gazete alıyorum ki kafam karışmasın ve en mühimi vakit kaybı olmasın.
Harbiden Vakit Kaybı durumları var: Diyelim haftalardır 'Cumhurbaşkanı Erdoğan olacak mı?' yazmayan köşeciyi döveceklermiş gibi 1 hal zuhur etti. Tamamen 'keyfi bilir' bi durum var oysa.