Biliyorsunuz, gidip Zekeriya Öz’e 1 Numara’nın kanaatince kim olduğunu açıkladı Şamil Tayyar.

Savcı Zekeriya Öz de bildiğini ihsas ediyor Ergenekongurmesi Tayyar’a.

Şöyle ipuçlarıyla mükâfatlandırılıyoruz Ergenekonmüptelası isek: “Göçmen, sarışın, saçları seyrek, mavi gözlü ve de iki kız çocuğu babası.”

Ben egosantrik biri olduğumdan “Acaba ben olabilir miyim,” diye düşündüm önce. (Zira hep böyleyim: herrr konuda “Acaba bu ben miyim?”)

Bu memleketi hakikaten sevenler; kıçıkırık pozisyonlarını/ Bulgaristan sınırından öte hükmü olmayan yeteneksizliklerini değil de, bu Naçar Toprakları harbiden sevenler; burayı Norveç’lemek arzusuyla yaşayanlar esasında.

“Memleketimiz Norveç olsun ağbi,” diyenler. Öyle olsun ki sabah kalktığımızda sütü bırakmamış diye Sütçü Çocuğa bozulabilelim bir. Gasteci Çocuk/ Sütçü Çocuk: hangisi kalmışsa Norveç’te yani. Onunla arızanalım kabımıza sığamıyorsak.

En büyük elemimiz (ki, az elemlenecek bi mevzu değil) Küresel Isınma olsun filan felan.

Sözlerini Nil Karaibrahimgil yazdığı için de o kadar güzel olabilir, ama Sertap Erener’in “Yeni bir aşk/ Yeni bir iş” -o lâzım, bu lâzım, diye giden, onun sesinin ahengini belki de en iyi veren bir şarkısı var. Vardır.

“Bunlar için yeni bir ben lâzım”, diyor en manalı satırında. (Ben şarkı sözlerini hep uzaktan/ taksilerden/ müesseselerden bildiğim için, kendi sözlerime çevirip hatırlıyorum, maalesef. 3 aşağı 5 yukarı böyledir sözleri yani.)

Bakın Ergenekon ne güzel oldu!

Çok acayip koşullarda yazıyorum Sevgili Okur; yazının acayipliği tamamen benden kaynaklanmıyor olacak.

Bilmem Gastemiz Radikal yıllık iznimin bir kısmını kullandığımı ilan etti mi? 97’den beri yazıyorum 1 kere yazmadılar “Yazarımız yıllık izninin Şişhane kısmını kullanıyo” diye.

Gitsin/gelsin/kafasına göre/suspense unsuru vs. mi düşünüyorlar; ne düşünmüyorlar bilemiyorum, bana dair hiçbi şeyi ilan etmemeleri karşısında.

Ben Bu Millet’e önerge vermekten yorgun düştüm Sevgili Sudokurlarım.

Ama bugün de son ve ciddi önergemi verip yıllık iznimin bir çeyrek kısmını kullanayım, diyorum.

Abdüllatif Şener, kameralara baka baka, Erdoğan’dan 2 dakka önce vardığı, yine kameralara bakmaktan bi haller ola ola ufak adımlarla çıktığı MKYK’dan istifa etti ya- en nihayet.