" II. Dünya Savaşı’ndan sonra, sinemalarla, romanlarla, tüm dünyaya “soykırım” sözcüğünü Yahudiler öğretti. Şimdi aynı Yahudiler tüm dünya basınını ablukaya alarak “soykırım” ve “katliam” sözcüklerini yasaklamak için ellerinden ne geliyorsa yapıyorlar!

İttihatçı subaylar da “soykırım”la suçlanıyor; hâlâ I. Dünya Savaşı yıllarında “Ermeni” göçü tartışılıyor! Oysa, Filistin cephesinde Türk subayları savaşı kaybetme sebebi olarak “centilmenlik”lerini gösteriyor, anılarında!"

Küçük yaşta çok düşünmüş, sıçan yemiş saçlı çocuklar gibi
Önlerinde derme çatma kapkara tahta boya sandıkları gibi
Benim bir sevgilim var
Sabahleyin kapısının önünü yıkayan kadınlar gibi
Kara sürmeli doğmuş bembeyaz kuzular gibi
Benim bir sevgilim var
Çifte minare avlusunda hasır sandalyesine çökmüş, toprak yüzlü ihtiyarların ağzında kıtlama şeker gibi
Benim bir sevgilim var

Gençliğimizde gördüğümüz sportif başarı hiç yok gibi, bir Veli Ballı, bir Cemal Kamacı, bir de arada bir, bir güreşçimiz şampiyon olur, ne işe yararsa vücut geliştirmeci Ahmet Enünlü paso dünya şampiyonu olurdu, ağbiler anlatırdı Macaristan’ı yenmişiz, hikaye, adamlar hem yorgun, hem de iki gün önce bizi dokuza bir mi ne yenmişler.

Rus, ABD, Avrupalı atletlere, futbol takımlarına hayranlıkla geçti gençliğimiz.Ömrüm içinde böyle bir başarıyı görebileceğimi sanmıyordum. Şimdi kendi takımımıza hayranız. İşte bunlar bizim çocuklar! Dünyadaki iki milyar erkeğin içinde gözlerimiz onlara çevrildi. Gözümüzden yaşlar dökülüyor. Kalbimiz yerinden oynuyor. Dünyadan çok biz şaşırdık. Sanki herkes yaya, biz süvari birliğiyle sahaya çıkıyormuşuz gibi. Sevincimizin ucu bucağı yok.