'Osmanlılar ve Ölüm'de, İlk Türk devletlerinden Osmanlı'ya, Osmanlı'dan
Cumhuriyet Türkiye'sine ölüm kültürünün izleri inceleniyor
İnsanların yalnızca ölüm karşısında eşitleneceğine dair düşünce, neredeyse bütün
kültürlerde sorgulanmaksızın kabul edilir. Yalnızca ecel muktedirdir beş
parmağın beşini de bir yapmaya. Acaba gerçekten düşünüldüğü kadar 'sınıfsız,
imtiyazsız' bir olgu mu ölüm? Her insan aynı mı ölür? 'Zihniyet tarihi'nin izini
sürenlerin ortaya koydukları bilgiler bunun pek böyle olmadığını gösteriyor.
Farklılığı yaratan da Azrail'in antidemokratlığı değil, ölümün kültürden kültüre
değişen anlamı.