Latife Tekin: ORMANDA ÖLÜM YOKMUŞ
|
|
Seni yeniden gördüğümde her şey yeniden berraklaşıyor, ıstırap çekmeyi kabul
ediyorum, demek
gidiyorsun?
Gidiyor musun?.. Hayır gitmiyorsun, seni alıkoyuyorum, ruhunu bir palto gibi
ellerime bırakıyorsun, başkası mı?
Hayır, canımdan kanımdansın, kendime acıdığım gibi acıyorum sana, tanrılar
aleminden çıkmış
genç erkekler tanıdım, hareketleri yıldızların yörüngelerini
hatırlatırdı.
Sert, kızıl, somakiden kalplerinin duyarsız olduğunu görmek insanı şaşırtmazdı
avuç açsalarda, bu harikulade dilencilerin açgözlülüğü tanrısal bir kusurdu,
bütün tanrılar gibi, kurtlarla çakallarla, engereklerle kaygı verici
akrabalıklar taşırdı.
Boyunları vurulduğunda, başları koparılmış mermer heykellerin soluk görünüşüne
bürünürlerdi, bazı kadınlar, genç kızlar,
Meryem
Ana’ların dünyasından gelirler, içlerinden en kötüleri gelecekte çarmıha
gerilmelere adanmış bir çocuk gibi umudu emzirir. Dostlarımdan bazıları bilgeler
dünyasından, bir tür Hindistan ya da Çin’in içinden gelir, etraflarındaki
evren
dumanlar halinde dağılırlar, şeylerin suretinin yansıdığı o soğuk göllerin
yakınında, terbiye edilmiş kaplanlar gibi kabuslar dolaşır.
|