komşuuuuuuu...

[ANLAM-SIZ]

Bir çok kez kararkutu'nun bir mahalle olarak algılandığına daha doğrusu adlandırıldığına şahit olduk. O halde bizler de birbirimizin komşusu konumundayız. Bu bağlamda komşuluk ilişkilerimiz önem arz ediyor.

Komşuluk üzerine çok şey söylenebilir elbet. Ama bir şey var ki o da geçmişten günümüze komşuluk anlayışının farklı bir seyir aldığıdır. Yani komşuluk algımız değişmiştir. Biz, komşusu ile kader birlikteliği kurmayı benimsemiş bir anlayıştan geliyoruz. Çünkü komşu iti komşuya ürümez demişiz. Komşunun külüne muhtaç görmüşüzdür kendimizi. Pişirdiğimizi paylaşmışız. Oysa şimdi bu durum bir çekememezlik haline dönüşmüş, insalar "desinler" mantığı ile hareket eder olmuş, birbirine karşı fark atarak yaşamayı bir halt bellemişlerdir.

Bu durum karakutu için de aynen böyledir. Mahallemiz günümüzdeki mahalle anlayışını yeterince yansıtmaktadır. Burada da birbirine fark atarak yaşamak isteyenler oldukça fazladır. işin vahim tarafı farkı, bilginin oluşturmasıdır. Bu nedenle şeref sahibi olacağını sananlar büyük bir yanılgı içindedirler. Karakutu'nun oturtmaya çalıştığı komşuluk anlayışı kader birlikteliği anlayışı olmalıdır.

Birbirine fark atark yaşamayı düstur edinenlere karşı, mahalle muhtarı ve azaları bir yaptırımda bulunduklarında kıyamet koparılması da komşuluk kavramının nereye düştüğü konusundaki sıkıntıdır.

Resulullah demiş ki; “Cebrail bana komşuya iyilik etmeyi tavsiye edip durdu. Neredeyse komşuyu komşuya mirasçı kılacak sandım.”

Komşu boncuğu çalanlar bizden değildir...

[solipsist]

.......................

[ANLAM-SIZ]

Komşuluk anlayışımız değişmeseydi hiç kimsenin buzdolabı kullanmasına gerek kalmazdı herhalde...

Sisteme çabucak ayak uyduruverdik. Türlü türlü oyunlar oynandı. Ve biz şu anki mevcut duruma razıyız.

[ANLAM-SIZ]

Biz ev alma komşu al diyen bir toplumuz. Komşularımızdan korkmuyor, onları seviyor olmamız kaçınılmaz bir şeydir.

[solipsist]

..........................

[didemsss]

Korkunun ecele faydası yok ne yazık ki. Başka bir çağ bu, yabancı. En azından "ev alma komşu al" günlerindeki gibi akmıyor hayat. Hayat bize şimdi hiç ait olmadığımız görüntülerle görünüyor. Hayat bizi şimdi çok farklı argümanlarla sınıyor. Ama; bilenler dayanıyor, ısrarla.
Rastgele!

[solipsist]

............................

[shalom]

Komşuluk bilimsel olarak düşünürsek sıcaklıktır. Soğuk havaların egemen olduğu slav ülkelerinde komşuluk ilişkileri zayıfken akdeniz toplumlarında gelişmiştir.

[mavilale]

Şimdi içimden geldiği gibi yazsam birileri çıkıp yine hayata gazlısın diyecek diye korkuyorum aslında.
Komşuluk ilişkilerini sıcak tutmaya çalışan biriyim ben de ama insanlar artık anormalmişin gibi bakıyor bu normal tavrımıza. "Hım bu( Oysa benim bir adım var. ) bana bu iyiliği yapıyor, acaba ardından benden ne isteyecek?" Yıkım yaşıyorum o zaman da. Allah-u Tealanın rızasından başka bi şey istemiyorum oysa.
Doğum iznine ayrıldığımda komşumun iğneleri vardı yapılacak, yapıverdim... Sıcacık dualar etti, hamdolsun. İşte istediğim bu... Ya " Bana kaç lira istiyorsun? " deseydi? Malesef işte olduğumuzdan her zaman haberimiz olamayabiliyor olandan bitenden...

[ANLAM-SIZ]

Bulunduğumuz zamanın şartlarını bahane olarak göstermek, bahanenin engel olduğu şey ne ise, ona talip olunmadığının farklı, örtülmüş bir şekilde ifade edilmesidir.

Ve komşuluk bilimselliği kaldırmaz. Bilimsel olarak falan filan... Bu, yamuk bakış açısını (kendisi de bildiği halde) doğruymuş gibi gösterme çabasından başka bir şey değildir. Sonuçta yine talip olunulan şeyin başkalığı söz konusudur.

Biz artık komşu olmaya talip değiliz.

Maalesef.

[neclabolat]

Komşuluk mu var bu şehirde?

Her fırsatta yaşadığımız koca şehirden şikayet eden canım sevgilim söyler. Sonrasında kendi küçük memleketindeki komşularından, masum ve oyuncu çocukluğundan, oyunlarından, arkadaşlarından, şimdi koca koca binalara teslim olmuş sokaklarından söz eder. Mahallede en güzel reçel yapan (ki bu özelliği diğer kadınlar tarafından kıskanılmasına sebeptir) çöpçatan Gülcan Teyze'den, akşamları ellerinde bir kap yemekle kapı çalan komşulardan söz eder özlemle.

Dipdibe beton yuvalarda birbirimizi umursamadan geçiriyoruz zaten sayılı günlerimizi. Geçtiğimiz günlerde aynı hafta içinde karşılıklı iki dairenin birinden cenaze çıktı, birinden gelin. Birinde yaşlı teyzemiz iki torunun babası genç oğlunu kanser belasından yitirdi. Çok değil bir kaç gün sonra karşı taraftan tazecik bir kız gelin olup gitti. Acının hafiflemesi beklenemedi, malum, herşey ayarlanmıştı, salon kirası ödenmiş, ve daha bir sürü ayrıntı...

Umursamadan...

Mide bulantılarıma sebeptir her sabah yan binanın bizimle aynı hizaya gelen katındaki adamın böğürtüleri. Her gece içer, balkonlarda kıllı gövdesini açıkta bırakan atleti ve elinden düşürmediği sigarasıyla dolaşır, her sabah balgam tükürür, böğürür, öğürür...Yaz sıcağında açık ya bütün kapılar pencereler, açık ya onların küçük banyo penceresi. Çocuklarını ve karısını açıkta bırakmış, Almancı dayısının ölümüyle dul kalmış yengesine açmıştır koynunu. Kadın üç ayını burada geçirir, üç ayını Alamanyalarda. İşe güce gitmeyen bu adamı besler ölmüş kocasından kalan maaşla ve aldığı kiralarla.
Ve kapıda durur hala ölmüş kocasının ismi...

[kolonya]

Ben Çanakkale de yaşıyorum. Anadolunun ufak ve şirin bir kasabasından geldim. Belki imkanlar sınırlıydı, belki soğutu, belki tenhaydı ama komşu komşunun külne muhtaçtı. Burada ise bir sitede bir apartmanda yaşıyoruz. Hiç unutmam;İlk geldiğimizden itibaren 3 ay boyunca zilimiz hiç çalmamıştı. Merak ettim. Acaba bizim zil nasıl çalıyor dedim ve dışarı çıkıp zile bastım. Kuş sesliymiş...

[mavilale]

Muhteşem bir komşum var 5. katta oturan omurgaları rahatsız bir aileyiz ve komşum bozulacağını bile bile asansörün kapısını yıkıyor...Anlamsız abimizin vardır buna da bi çözümü...

[ANLAM-SIZ]

Asansörün kapısını çıkarın gitsin. Ya da bir duvara asansör kapısı çizdirin birilerine...

[mavilale]

Olur. İyi fikir. Hatun kişi yıkama egosunu tatmin eder.