YARALI

[kukulkan]

Bazen bir yara büyür içinde
Bazen bir yaraya büyür insan

Sesinde yetim büyümüş bir çocuğun
Kırgınlığı vardı.
Gözlerinden duru bir hüzün dökülürdü göğsüne
Çizerek beyaz bir gül yaprağını.
—Güller yaralı

Soğukluğu, örselenmiş bir ruhun
Dışa açılan tek kapısıydı.
Oysa nasıl da köpüklü dalgalardı,
Nasıl da gülen bir bahardı
Sakladığı gizlisinde.
—Her bahar yaralı

Bir çocuk kadar masumdu,
Uzak yıldızlar kadar yalnız,
Yalnız bir ağaç kadar durgun,
Durgun bir su gibi kırılgandı.
Dudaklarında ürkek sevinçler
—Düşler yaralı

Bir korku kadar yalnızdı.
Bir ülkenin müebbet yabancısıydı
Kendine yakıştırdığı.
Çöle düşen yağmurdu arzular.
Her dokunuş
O ezeli yarayı sızlatırdı
—Ten yaralı


Bir yaranın kabuğu gibi koptun benden
---ben yaralı...